пагало́ўны, -ая, -ае.

Які распаўсюджваецца на ўсіх.

П. перапіс.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пагало́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пагало́ўны пагало́ўная пагало́ўнае пагало́ўныя
Р. пагало́ўнага пагало́ўнай
пагало́ўнае		 пагало́ўнага пагало́ўных
Д. пагало́ўнаму пагало́ўнай пагало́ўнаму пагало́ўным
В. пагало́ўны (неадуш.)
пагало́ўнага (адуш.)		 пагало́ўную пагало́ўнае пагало́ўныя (неадуш.)
пагало́ўных (адуш.)
Т. пагало́ўным пагало́ўнай
пагало́ўнаю		 пагало́ўным пагало́ўнымі
М. пагало́ўным пагало́ўнай пагало́ўным пагало́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пагало́ўны поголо́вный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пагало́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які не выключае нікога, усеагульны. Пагалоўны перапіс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

поголо́вный пагало́ўны;

поголо́вная пе́репись населе́ния пагало́ўны пе́рапіс насе́льніцтва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пава́льны, -ая, -ае.

Які ахоплівае ўсіх, многіх; пагалоўны.

Павальныя хваробы.

|| наз. пава́льнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

house-to-house [ˌhaʊstəˈhaʊs] adj. пагало́ўны, суцэ́льны;

a house-to-house visitation абхо́д усі́х дамо́ў;

a house-to-house survey пагало́ўны пе́рапіс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пагалоўшчына ’пагалоўны падатак’ (Нас.), ’частавинне свежыной тых, хто дапамагаў забіць, разабраць і спарадкаваць кабана’ (Сл. ПЗБ, Нар. сл., мядз.). Рус. поголовщина ’пагалоўны збор, узбраенне, паўстанне’, ст.-рус. поголовщина (‑чина, ‑шина) (XVII ст.) ’пагалоўны падатак; забойства; пакута за забойства, усеагульны вайсковы збор’, польск. glówszczyżna ’пакута за забойства (за галаву)’. Да галава. (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які ахоплівае ўсіх, многіх; пагалоўны. Павальныя вобыскі. □ [Міхась:] — Пасля нашага знаёмства пачаліся павальныя арышты. Хведаровіч. Пачаўся самы страшны — верхавы, ці так званы павальны пажар. Гавеман.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

*Паўшэхны, ст.-бел. повшехный, повшохный, повшэхный ’усеагульны, паўсюдны, пагалоўны’ (1563 г.) запазычаны са ст.-польск. powszechny ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 38).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)