павыпіра́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павыпіра́ю |
павыпіра́ем |
| 2-я ас. |
павыпіра́еш |
павыпіра́еце |
| 3-я ас. |
павыпіра́е |
павыпіра́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павыпіра́ў |
павыпіра́лі |
| ж. |
павыпіра́ла |
| н. |
павыпіра́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
павыпіра́й |
павыпіра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
павыпіра́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
павыпіра́ць сов., разг., в разн. знач. (о многом, о многих) вы́переть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
павыпіра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і без дап.
Разм. Выцерці ўсё, многае або ўсіх, многіх. Бэлькі павыпірала. Павыпіраць дзяцей з хаты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́переть сов., в разн. знач. вы́перці, мног. павыпіра́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)