павыка́чваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павыка́чваю |
павыка́чваем |
| 2-я ас. |
павыка́чваеш |
павыка́чваеце |
| 3-я ас. |
павыка́чвае |
павыка́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павыка́чваў |
павыка́чвалі |
| ж. |
павыка́чвала |
| н. |
павыка́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
павыка́чвай |
павыка́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
павыка́чваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
павыка́чваць сов. (о многом)
1. (разгладить) вы́катать;
2. (у што) разг. вы́валять (в чём), обваля́ть (в чём); (покрыть, испачкать чём-л. — ещё) переваля́ть (в чём);
3. измя́ть;
п. траву́ — измя́ть траву́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
павыка́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Разм. Выкачаць усё, многае або ўсіх, многіх. Павыкачваць бялізну. Павыкачваць грады. Павыкачваць дзяцей у снег.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)