павыва́рваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павыва́рваю павыва́рваем
2-я ас. павыва́рваеш павыва́рваеце
3-я ас. павыва́рвае павыва́рваюць
Прошлы час
м. павыва́рваў павыва́рвалі
ж. павыва́рвала
н. павыва́рвала
Загадны лад
2-я ас. павыва́рвай павыва́рвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час павыва́рваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

павыва́рваць сов. (о многом) вы́варить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павыва́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выварыць усё, многае. Павыварваць соль. Павыварваць бялізну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыва́рваны вы́варенный; см. павыва́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́варить сов., в разн. знач. вы́варыць, мног. павыва́рваць;

вы́варить мя́со вы́варыць мя́са;

вы́варить соль вы́варыць соль;

вы́варить пя́тна на пла́тье вы́варыць (павыва́рваць) пля́мы на суке́нцы;

вы́варить бельё вы́варыць бялі́зну;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)