паво́джваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паво́джваю |
паво́джваем |
| 2-я ас. |
паво́джваеш |
паво́джваеце |
| 3-я ас. |
паво́джвае |
паво́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
паво́джваў |
паво́джвалі |
| ж. |
паво́джвала |
| н. |
паво́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паво́джвай |
паво́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
паво́джваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паво́джваць несов., разг. (водить время от времени) пова́живать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паво́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да павадзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пова́живатьI несов., разг. (водить время от времени) паво́джваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)