паваскава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паваску́ю паваску́ем
2-я ас. паваску́еш паваску́еце
3-я ас. паваску́е паваску́юць
Прошлы час
м. паваскава́ў паваскава́лі
ж. паваскава́ла
н. паваскава́ла
Загадны лад
2-я ас. паваску́й паваску́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час паваскава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паваскава́ць сов. повощи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паваскава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што.

Нацерці воскам усё, многае. Паваскаваць ніткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

повощи́ть сов. павашчы́ць, паваскава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павашчы́ць сов., см. паваскава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паваскава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад паваскаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)