паваро́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паваро́тка |
паваро́ткі |
| Р. |
паваро́ткі |
паваро́так |
| Д. |
паваро́тцы |
паваро́ткам |
| В. |
паваро́тку |
паваро́ткі |
| Т. |
паваро́ткай паваро́ткаю |
паваро́ткамі |
| М. |
паваро́тцы |
паваро́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паваро́тка ж. (дороги) поворо́т м.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паваро́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
1. Дарога, якая адыходзіць у бок ад асноўнай магістралі. Неўзабаве паказалася паваротка ў Ліпск. Старшы механік прытармазіў і паволі з’ехаў з шашы на палявую дарогу. Паслядовіч. Перад.. [Шрэдарам] была брукаваная паваротка і надпіс на слупе: «На Сумлічы. Шэсць кіл[а]метраў». Чорны.
2. Разм. Тое, што і паварот (у 2 знач.). Паваротка, яшчэ раз паваротка, і дарога ўразаецца ў стары лес. А. Александровіч.
•••
Зрэзаць паваротку гл. зрэзаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выбо́йны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і выбоісты. За грэбляй выбойнай Будзе там, дзе канчаецца гаць. Паваротка ў зараснік хвойны. Глебка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
своро́т м., разг. паваро́т, -ту м., паваро́тка, -ткі ж., заваро́т, -ту м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паваро́т Паваротка дарогі, рог вуліцы, загіб ракі (БРС). Тое ж поўратка, поваратка (Слаўг.), паваротка (БРС).
□ Ніканаўская поваратка (месца, дзе дарога паварочвае на Слаўгарад) Бых.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
змы́ліцца, ‑ліцца; зак.
Зрасходавацца пры мыцці (пра мыла). Мыла змылілася.
змылі́цца, змылю́ся, змылі́шся, змылі́цца; зак.
Разм. Памыліцца. Сцішна. Пуста. Адзінока... Свет закрыла цьма густая. Паваротка тут крутая, — Не змыліся ж, маё вока! Колас. Кастусь прачытаў на памяць.. дарагія ім словы з вялікім пачуццём, адным духам. — Ну як? Не змыліўся? — Не, развёў рукамі Валерый. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
nasty [ˈnɑ:sti] adj.
1. непрые́мны, бры́дкі, агі́дны;
a nasty smell агі́дны пах, смуро́д;
nasty weather дрэ́ннае надво́р’е
2. зло́сны, зласлі́вы, нядобразычлі́вы; раздражнёны;
a nasty remark з’е́длівая/ядаві́тая заўва́га;
a nasty temper ця́жкі хара́ктар
3. бры́дкі, непрысто́йны;
nasty language ла́янка, брыдкасло́ўе, бры́дкая гаво́рка
4. небяспе́чны, пагража́льны;
a nasty accident небяспе́чнае/жу́даснае здарэ́нне;
a nasty bend небяспе́чны паваро́т/заваро́т, небяспе́чная паваро́тка (дарогі);
a nasty cut глыбо́кі парэ́з;
a nasty illness ця́жкае/сур’ёзнае захво́рванне
♦
get/turn nasty узлава́цца, раззлава́цца; перайсці́ да пагро́з
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
змена, перамена, змяненне, ператварэнне, пераўтварэнне, пераўвасабленне; адмена (абл.); метамарфоза, трансфармацыя, рэформа / рэзкая: рэвалюцыя / паступовая: эвалюцыя; паварот, паваротак, паваротка, перабудова, перабудаванне, зрух / рэзкая: пералом, пераварот (перан.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
поворо́т м. паваро́т, -ту м.; (реки, дороги и т. п. — ещё) заваро́т, -ту м.; (только дороги) паваро́тка, -кі ж.;
поворо́т круго́м паваро́т круго́м;
на поворо́те реки́ на паваро́це (заваро́це) ракі́;
на поворо́те доро́ги на паваро́це (заваро́це, паваро́тцы) даро́гі;
поворо́т де́ла в на́шу по́льзу паваро́т спра́вы ў на́шу кары́сць;
поворо́т к лу́чшему паваро́т да ле́пшага;
◊
поле́гче на поворо́тах лягчэ́й на паваро́тах;
от воро́т поворо́т ад варо́т паваро́т;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)