пабедава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пабяду́ю пабяду́ем
2-я ас. пабяду́еш пабяду́еце
3-я ас. пабяду́е пабяду́юць
Прошлы час
м. пабедава́ў пабедава́лі
ж. пабедава́ла
н. пабедава́ла
Загадны лад
2-я ас. пабяду́й пабяду́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час пабедава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пабедава́ць сов. погорева́ть, попла́каться; посокруша́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пабедава́ць, ‑бядую, ‑бядуеш, ‑бядуе; зак.

1. Выказаць свае скаргі, нараканні. Ладымер з’явіўся дадому сам не свой. Ён пастагнаў у сенцах, паенчыў, пабедаваў і падаўся ў хату. Чорны.

2. Бедаваць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

погорева́ть сов. пабедава́ць; (погрустить) пасумава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

попла́каться (пожаловаться) паска́рдзіцца; пажа́ліцца; (посетовать) панарака́ць; (погоревать) пабедава́ць; (только в конструкциях без дополн.) папла́каць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)