паабціра́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паабціра́юся паабціра́емся
2-я ас. паабціра́ешся паабціра́ецеся
3-я ас. паабціра́ецца паабціра́юцца
Прошлы час
м. паабціра́ўся паабціра́ліся
ж. паабціра́лася
н. паабціра́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час паабціра́ўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паабціра́цца сов.

1. (о многом, о многих) обтере́ться, отере́ться; утере́ться;

2. (о многом) стере́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паабціра́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

1. Абцерці сябе чым‑н. — пра ўсіх, многіх.

2. (1 і 2 ас. мн. не ўжыв.). Сцерціся ад частага ўжывання ў многіх месцах, усюды. Паабціралася фарба на стале.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отере́ться абце́рціся, мног. паабціра́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обтере́ться в разн. знач. абце́рціся, мног. паабціра́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)