отду́ть сов.

1. ададзьму́ць;

2. прост. (побить) набі́ць, адлупцава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аддзьму́хаць сов. отду́ть (прерывистым дуновением)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аддзьму́хнуць сов., однокр. отду́ть (прерывистым дуновением)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ададзьму́ць сов. (дуя, отнести, отогнать) отду́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)