осужда́ть несов.

1. (приговаривать) асу́джваць, засу́джваць;

2. (выражать неодобрение) асуджа́ць, га́ніць;

3. (обрекать) перен. асу́джваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засу́джваць несов. (приговаривать) осужда́ть; см. засудзі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асуджа́ць несов. (признавать предосудительным) осужда́ть; см. асудзі́ць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асу́джваць несов.

1. (признавать виновным) осужда́ть; см. асудзі́ць 1;

2. см. асуджа́ць;

3. (предназначать к какой-л. участи) обрека́ть, осужда́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

осужда́ться страд.

1. асу́джвацца, засу́джвацца;

2. асуджа́цца, га́ніцца;

3. асу́джвацца; см. осужда́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

га́ніць несов.

1. поро́чить, оха́ивать, ха́ять, хули́ть;

г. рабо́ту — оха́ивать (ха́ять, хули́ть, поро́чить) рабо́ту;

2. осужда́ть; порица́ть;

г. учы́нак каго́е́будзьосужда́ть (порица́ть) посту́пок кого́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аддава́ць несов.

1. в разн. знач. отдава́ть; (подвергать действию чего-л.) предава́ть; (осуждать на что-л.) обрека́ть; (в школу и т.п. — ещё) определя́ть;

2. (об оружии) отдава́ть;

1, 2 см. адда́ць;

3. отдава́ть, припа́хивать;

а. перава́гу — отдава́ть предпочте́ние;

а. зямлі́ — предава́ть земле́;

а. канцы́ — отдава́ть концы́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)