1. (оповестить) апавясці́ць, абвясці́ць; (объявить) аб’яві́ць; (прочесть вслух) прачыта́ць уго́лас;
2. (разгласить)
3. (наполнить звуками) напо́ўніць (гу́камі, кры́кам);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. (оповестить) апавясці́ць, абвясці́ць; (объявить) аб’яві́ць; (прочесть вслух) прачыта́ць уго́лас;
2. (разгласить)
3. (наполнить звуками) напо́ўніць (гу́камі, кры́кам);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аб’яві́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
произнести
1. (выговорить) вы́мавіць;
2. (сказать) сказа́ць;
3. (
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напо́ўніць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
апавясці́ць
1. (сообщить кому-л. о чём-л.) уве́домить, извести́ть; оповести́ть;
2. (торжественно объявить) возвести́ть; провозвести́ть;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
оглашённый
1. (оповещённый) апаве́шчаны, абве́шчаны; (объявленный) аб’я́ўлены; (прочитанный вслух) прачы́таны ўго́лас;
2. (разглашённый)
3. (наполненный звуками) напо́ўнены (гу́камі, кры́кам);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абвясці́ць
1. объяви́ть; провозгласи́ть; возвести́ть;
2. (наперёд) предвозвести́ть;
3. (каму) оповести́ть (кого);
4. объяви́ть,
5. (признать кем-л.) объяви́ть; провозгласи́ть;
◊ а. адкры́тым — объяви́ть откры́тым
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)