обуй

Том: 21, старонка: 293.

img/21/21-293_1646_Обуй.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

Во́буй ’абутак’ (Бяльк., Гарэц., Сцяшк., З нар. сл., Мат. Гом.). Рус. вяц. о́буй, чэш. дыял. vobuj ’тс’. Да абуць (гл.) з суф. ‑jь (Вахрас, Наим. об., 132 і наст.). З гэтай суфіксацыяй, відавочна, даволі архаічнае ўтварэнне (Гл. SP, 1, 80 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)