облигъ

Том: 21, старонка: 169.

img/21/21-169_0924_Облигъ.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

О́бліг ’пісьмовая абавязацельства, вексель’ (Нас.). Ст.-бел. обликгъ, облигъ ’тс’ з польск. oblig (Булыка, Запазыч., 220).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)