Ніўхская мова 8/39; 9/407

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ні́ўхскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да піўхаў, належыць ім. Ніўхская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ні́ўхскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ні́ўхскі ні́ўхская ні́ўхскае ні́ўхскія
Р. ні́ўхскага ні́ўхскай
ні́ўхскае		 ні́ўхскага ні́ўхскіх
Д. ні́ўхскаму ні́ўхскай ні́ўхскаму ні́ўхскім
В. ні́ўхскі (неадуш.)
ні́ўхскага (адуш.)		 ні́ўхскую ні́ўхскае ні́ўхскія (неадуш.)
ні́ўхскіх (адуш.)
Т. ні́ўхскім ні́ўхскай
ні́ўхскаю		 ні́ўхскім ні́ўхскімі
М. ні́ўхскім ні́ўхскай ні́ўхскім ні́ўхскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ІНКАРПАРАВА́НЫЯ МО́ВЫ, полісінтэтычныя мовы,

структурны тып моў, якія складаюцца са славесных комплексаў або слоў-сказаў, пабудаваных паводле прынцыпу інкарпарацыі. Да іх належыць шэраг палеаазіяцкіх моў (карацкая, ніўхская, чукоцкая і інш.), мовы паўн.-амер. індзейцаў (дакота, пают, хупа і інш). У асобную тыпалагічную групу І.м. вылучыў у 19 ст. В.​Гумбальт. Вылучэнне іх у адметны тып моў не з’яўляецца агульнапрынятым у сучаснай лінгвістыцы, бо пэўнымі структурнымі прыкметамі яны аб’ядноўваюцца з аглюцінатыўнымі мовамі.

Літ.:

Гумбольдт В. Избр. труды по языкознанию. Пер. с нем. М., 1984.

т. 7, с. 259

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)