ніхро́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ніхро́м
Р. ніхро́му
Д. ніхро́му
В. ніхро́м
Т. ніхро́мам
М. ніхро́ме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ніхро́м, -му м., тех. нихро́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ніхро́м, ‑у, м.

Спец. Гарачатрывалы сплаў нікелю і хрому.

[Ад скарачэння слоў ні(кель) і хром.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ніхром 3/354

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ніхром

т. 11, с. 353

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ніхро́м

[ад ні(кель) + храм]

гарачатрывалы сплаў нікелю і хрому.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нихро́м техн. ніхро́м, -му м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)