ні́мбус
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ні́мбус |
ні́мбусы |
| Р. |
ні́мбуса |
ні́мбусаў |
| Д. |
ні́мбусу |
ні́мбусам |
| В. |
ні́мбус |
ні́мбусы |
| Т. |
ні́мбусам |
ні́мбусамі |
| М. |
ні́мбусе |
ні́мбусах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ні́мбус
(п.-лац. nimbus)
дажджавая хмара.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ни́мбус метеор. ні́мбус, -са м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)