няру́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
няру́дны |
няру́дная |
няру́днае |
няру́дныя |
| Р. |
няру́днага |
няру́днай
няру́днае |
няру́днага |
няру́дных |
| Д. |
няру́днаму |
няру́днай |
няру́днаму |
няру́дным |
| В. |
няру́дны (неадуш.)
няру́днага (адуш.) |
няру́дную |
няру́днае |
няру́дныя (неадуш.)
няру́дных (адуш.) |
| Т. |
няру́дным |
няру́днай
няру́днаю |
няру́дным |
няру́днымі |
| М. |
няру́дным |
няру́днай |
няру́дным |
няру́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
няру́дны неру́дный;
~ныя вы́капні — неру́дные ископа́емые
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
няру́дны, ‑ая, ‑ае.
Які не з’яўляецца рудой. Нярудныя выкапні. // Звязаны са здабычай і перапрацоўкай выкапняў, якія не з’яўляюцца рудой. Нярудная прамысловасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неру́дный геол. няру́дны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
РЖЭЎ,
горад, цэнтр раёна ў Цвярской вобл., у Расіі, на р. Волга. Размешчаны на ўскраіне Валдайскага ўзв. Вядомы з 11 ст. 70,4 тыс. ж. (1996). Чыг. вузел. Прам-сць: машынабудаванне, льноперапр., харч.; з-ды: аўтатрактарнага эл. абсталявання, дрэнажных труб, эл.-мех.; камбінаты: мэблевы, нярудны (вытв-сць даламітавай мукі), жакардавага ткацтва; ільночасальная ф-ка. Музеі: краязнаўчы, Вял. Айч. вайны. Арх. помнікі 18 ст.
т. 13, с. 387
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)