нуната́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нуната́к |
нуната́кі |
| Р. |
нуната́ка |
нуната́каў |
| Д. |
нуната́ку |
нуната́кам |
| В. |
нуната́к |
нуната́кі |
| Т. |
нуната́кам |
нуната́камі |
| М. |
нуната́ку |
нуната́ках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
НУНАТА́К (эскімоскае),
ізаляваная скалістая вяршыня, якая выступае над паверхняй ледавіка. Н. характэрны для краявых частак ледавіковых покрываў Грэнландыі і Антарктыды.
т. 11, с. 389
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)