нуды́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Прыхільнік, паслядоўнік нудызму.

|| ж. нуды́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. нуды́сцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нуды́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нуды́ст нуды́сты
Р. нуды́ста нуды́стаў
Д. нуды́сту нуды́стам
В. нуды́ста нуды́стаў
Т. нуды́стам нуды́стамі
М. нуды́сце нуды́стах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

nudist [ˈnju:dɪst] n. нуды́ст;

a beach for nudists пляж для нуды́стаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nudysta

м. нудыст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

naturysta

м. нудыст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)