нетапы́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нетапы́р |
нетапыры́ |
| Р. |
нетапыра́ |
нетапыро́ў |
| Д. |
нетапыру́ |
нетапыро́м |
| В. |
нетапыра́ |
нетапыро́ў |
| Т. |
нетапыро́м |
нетапыра́мі |
| М. |
нетапыры́ |
нетапыра́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нетапы́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нетапы́р |
нетапы́ры |
| Р. |
нетапы́ра |
нетапы́раў |
| Д. |
нетапы́ру |
нетапы́рам |
| В. |
нетапы́ра |
нетапы́раў |
| Т. |
нетапы́рам |
нетапы́рамі |
| М. |
нетапы́ры |
нетапы́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нетапы́р м., зоол. нетопы́рь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нетапы́р, ‑а, м.
Адзін з відаў кажаноў. На гарышчы гучна крычалі совы і пішчалі, нячутна лятаючы, нетапыры. Буйло.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Нетапыр-карлік 5/211; 6/483
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)