Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
несумле́нны, ‑ая, ‑ае.
Які страціў сумленнасць, які ідзе на непрыстойныя ўчынкі. Знаходзіліся такія куточкі, хоць і мала іх было, дзе несумленны чалавек, вядома, з хітрасцю ды асцярожнасцю, мог свае рукі пагрэць.Васілевіч.// Які выяўляе адсутнасць сумленнасці. Працоўны чалавек ніколі не спакушаўся багаццем, нажытым несумленным шляхам.Шкраба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
несумле́нныúnehrlich; gewíssenlos
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
недобропоря́дочныйнесумле́нны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нече́стныйнесумле́нны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
махіна́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.
Несумленны спосаб дасягнення чаго-н.; махлярства.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ашука́нства, -а, н.
Падман, жульніцтва, махлярства, несумленны ўчынак з карыслівай мэтай.
А. ў гульні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
по́длы, -ая, -ае.
Нізкі ў маральных адносінах, несумленны.
П. чалавек.
П. ўчынак.
|| наз.по́дласць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)