непака́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
непака́заны |
непака́заная |
непака́занае |
непака́заныя |
| Р. |
непака́занага |
непака́занай
непака́занае |
непака́занага |
непака́заных |
| Д. |
непака́занаму |
непака́занай |
непака́занаму |
непака́заным |
| В. |
непака́заны (неадуш.)
непака́занага (адуш.) |
непака́заную |
непака́занае |
непака́заныя (неадуш.)
непака́заных (адуш.) |
| Т. |
непака́заным |
непака́занай
непака́занаю |
непака́заным |
непака́занымі |
| М. |
непака́заным |
непака́занай |
непака́заным |
непака́заных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Непака́заны ’неймаверна вялікі’ (мядз., Жыв. сл.). Незвычайную семантыку тлумачыць зафіксаванае Насовічам непока́заный ’неадпаведны, недазволены’, г. зн. ’які нельга нават паказваць’ з пераносам значэння ’які нельга нават сабе ўявіць'
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
неука́занный уст. недазво́лены; забаро́нены; непака́заны;
в неука́занное вре́мя у непака́заны час.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
необнару́женный нявы́казаны, нявы́яўлены, непака́заны; нязно́йдзены, неадшука́ны; см. обнару́жить.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)