непадкава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
непадкава́ны |
непадкава́ная |
непадкава́нае |
непадкава́ныя |
| Р. |
непадкава́нага |
непадкава́най
непадкава́нае |
непадкава́нага |
непадкава́ных |
| Д. |
непадкава́наму |
непадкава́най |
непадкава́наму |
непадкава́ным |
| В. |
непадкава́ны (неадуш.)
непадкава́нага (адуш.) |
непадкава́ную |
непадкава́нае |
непадкава́ныя (неадуш.)
непадкава́ных (адуш.) |
| Т. |
непадкава́ным |
непадкава́най
непадкава́наю |
непадкава́ным |
непадкава́нымі |
| М. |
непадкава́ным |
непадкава́най |
непадкава́ным |
непадкава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
непадкава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
непадкава́ны |
непадкава́ная |
непадкава́нае |
непадкава́ныя |
| Р. |
непадкава́нага |
непадкава́най
непадкава́нае |
непадкава́нага |
непадкава́ных |
| Д. |
непадкава́наму |
непадкава́най |
непадкава́наму |
непадкава́ным |
| В. |
непадкава́ны (неадуш.)
непадкава́нага (адуш.) |
непадкава́ную |
непадкава́нае |
непадкава́ныя (неадуш.)
непадкава́ных (адуш.) |
| Т. |
непадкава́ным |
непадкава́най
непадкава́наю |
непадкава́ным |
непадкава́нымі |
| М. |
непадкава́ным |
непадкава́най |
непадкава́ным |
непадкава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
непадкава́ны прям., перен. неподко́ванный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
непадкава́ны і непадко́ваны, ‑ая, ‑ае.
1. Які не мае падкоў. Настала зіма, галалёдзіца. Непадкаваны конь і кроку не ступіць. А падкоў няма. Жычка.
2. перан. Разм. Які не атрымаў ведаў у якой‑н. галіне. [Лабановіч:] — Бяда наша, Янка, у тым, што мы непадкаваныя, невялікая наша адукацыя, каб правільна падысці і крытычна паставіцца да праграмы розных палітычных партый. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непадко́ваны, см. непадкава́ны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
неко́ваный (не подвергшийся ковке) некава́ны; (о лошади — ещё) непадкава́ны; (о телеге — ещё) неакава́ны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)