нену́жный непатрэ́бны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

непатрэ́бны нену́жный, нена́добный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зря́шный прост.

1. (никчёмный) нікчэ́мны;

2. (ненужный) непатрэ́бны; (напрасный) дарэ́мны, ма́рны;

зря́шный челове́к нікчэ́мны чалаве́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПРАЗАІ́ЗМ,

слова або выраз з гутарковай мовы, афіцыйна-дзелавога, навуковага і інш. стыляў мовы, што ўведзены ў тэкст паэтычнага твора і рэзка выдзяляюцца ў ім. Напр., у А.​Пушкіна: «...я снова счастлив, молод, Я снова жизни полн — такой мой организм (Извольте мне простить ненужный прозаизм)». У бел. паэзіі выкарыстоўваецца як маст. прыём, які ўносіць у тэкст твора нечаканае, адрознае ад агульнай танальнасці, часцей камічнае (іранічнае, гумарыстычнае) адценне:

Чужой любві я не зайздрошчу:
Тут са сваёю нелады:
Я ў сэрцы ёй даю жылплошчу,
ды ў ім утульна не заўжды.
(А.​Куляшоў. «Чужой любві я не зайздрошчу...»)
Эх, правадніца, правадніца,
Люблю я твой вандроўны дом.
Хачу з табою парадніцца,
Зрабіцца паўправадніком.
(П.​Панчанка. «Паўвека... Гэта шмат — паўвека...»)

М.​А.​Лазарук, А.​Я.​Ленсу.

т. 12, с. 543

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

непотре́бный уст.

1. (ненужный) непатрэ́бны;

2. (неприличный) непрысто́йны; (развратный) распу́сны, разбэ́шчаны;

непотре́бные слова́ бры́дкія (непрысто́йныя) сло́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спла́віць I сов., прям., перен. спла́вить

спла́віць II сов.

1. (по воде) спла́вить, перепла́вить;

с. лес — спла́вить (перепла́вить) лес;

2. перен., разг. (отделаться, избавиться от кого-, чего-л.) спла́вить;

с. няпро́шанага го́сця — спла́вить непро́шеного го́стя;

с. непатрэ́бны тава́р — спла́вить нену́жный това́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)