ненарокъ

Том: 20, старонка: 165.

img/20/20-165_1038_Ненарокъ.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

Ненаро́кам ’незнарок; жартам’ (Нас.), ’праўда, на самай справе; незнарок’ (дзярж., З нар. сл.), ’незнарок, выпадкова’ (в.-дзв., Шатал., Сцяц.), ст.-бел. ненарокъ ’незнарок’ (Гарб.). Гл. наракам, нарок.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)