некрама́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. некрама́нт некрама́нты
Р. некрама́нта некрама́нтаў
Д. некрама́нту некрама́нтам
В. некрама́нта некрама́нтаў
Т. некрама́нтам некрама́нтамі
М. некрама́нце некрама́нтах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

necromancer [ˈnekrəʊmænsə] n. некрама́нт (чалавек, які займаецца чорнай магіяй, выклікае душы памерлых); вядзьма́р; чарадзе́й, чараўні́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)