незара́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. незара́зны незара́зная незара́знае незара́зныя
Р. незара́знага незара́знай
незара́знае		 незара́знага незара́зных
Д. незара́знаму незара́знай незара́знаму незара́зным
В. незара́зны (неадуш.)
незара́знага (адуш.)		 незара́зную незара́знае незара́зныя (неадуш.)
незара́зных (адуш.)
Т. незара́зным незара́знай
незара́знаю		 незара́зным незара́знымі
М. незара́зным незара́знай незара́зным незара́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

незара́зны незара́зный;

н. хво́ры — незара́зный больно́й;

~ная хваро́ба — незара́зная боле́знь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

незара́зны, ‑ая, ‑ае.

Не здольны заразіць; не інфекцыйны. Незаразныя хваробы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

незара́зный незара́зны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

незара́злівы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і незаразны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)