незабудава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. незабудава́ны незабудава́ная незабудава́нае незабудава́ныя
Р. незабудава́нага незабудава́най
незабудава́нае
незабудава́нага незабудава́ных
Д. незабудава́наму незабудава́най незабудава́наму незабудава́ным
В. незабудава́ны (неадуш.)
незабудава́нага (адуш.)
незабудава́ную незабудава́нае незабудава́ныя (неадуш.)
незабудава́ных (адуш.)
Т. незабудава́ным незабудава́най
незабудава́наю
незабудава́ным незабудава́нымі
М. незабудава́ным незабудава́най незабудава́ным незабудава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

незабудава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. незабудава́ны незабудава́ная незабудава́нае незабудава́ныя
Р. незабудава́нага незабудава́най
незабудава́нае
незабудава́нага незабудава́ных
Д. незабудава́наму незабудава́най незабудава́наму незабудава́ным
В. незабудава́ны (неадуш.)
незабудава́нага (адуш.)
незабудава́ную незабудава́нае незабудава́ныя (неадуш.)
незабудава́ных (адуш.)
Т. незабудава́ным незабудава́най
незабудава́наю
незабудава́ным незабудава́нымі
М. незабудава́ным незабудава́най незабудава́ным незабудава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

незабудава́ны незастро́енный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

незабудава́ны nbebaut, nicht bebut

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

незастро́енный незабудава́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

nbebaut a

1) няўро́блены, неапрацава́ны

2) незабудава́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

undeveloped

[,ʌndɪˈveləpt]

adj.

1) неразьві́ты, няста́лы

2) нераспрацава́ны (пра ша́хту)

3) незабудава́ны (пра зямлю́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пусты́р, ‑а, м.

Незабудаваны, запушчаны ўчастак; пустка. Праехалі Варшаву па прыгожых вуліцах і па пустырах, дзе ляжыць у ярусах цэгла, мінулі будынкі і, урэшце, выехалі ў чыстае поле. Пестрак. Аралі за Крыніцай пясчаны пустыр — голы ўзгорак, зямля на якім адтала ўжо сантыметраў на дваццаць. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

План1 ’чарцёж — памяншальны выгляд мясцовасці, прадмета на плоскасці’ (ТСБМ, Яруш., Шат.), ’прысядзібны ўчастак калгасніка, надзел, сядзіба, зямля пры хаце’ (гом., ЛА, 3; Мат. Гом.; Ян.; свісл., Сл. рэг. лекс.; ветк., рэчыц., нясвіж., слаўг., Яшк.), ’незабудаваны ўчастак зямлі ў межах вёскі, які належыць аднаму гаспадару, пляц’ (Нар. сл.), пла́нік ’тс’ (жлоб., ЛА, 3), плян ’тс’ (Яруш.), план ’агарод’ (ветк., ЛА, 2), план ’зямля былога сталыпінскага хутара’ (Яшк.). З рус. ці польск. моў, у якіх — з франц. plan ’плоскасць’ ці з ням. Plan ’паверхня’, апошнія ўзыходзяць да с.-лац. plānum ’роўнае месца, раўніна, плоскасць’ (Фасмер, 3, 273; Махэк₂, 454; Банькоўскі, 2, 597, гл. Васэрцыер, 174). Сюды ж швянч. плано́к ’узор для ткання’ (Сл. ПЗБ).

План2 ’праграма заданняў і прац’, ’парадак, паслядоўнасць, сістэма’ (ТСБМ), ’жыццёвы парадак, спосаб грамадскага жыцця’ (ТС). Праз польск. plan ’план, расклад, праграма’ (ужо ў А. Міцкевіча), а таксама старыя plant, piania, ці рус. план ’тс’ з ням. Plan ’задума, мэта’, якое ў XVIII ст. было запазычана ў франц. мову (plan ’задума, праект, план’ для plant ’саджанец, флянс’ > ’гадавальнік’ як ’нешта задуманае, выдуманае’, гл. Васэрцыер, 174). Сюды ж жыт. планаваць з пераносным значэннем ’абмяркоўваць (пра старога, які ідзе і размаўляе сам з сабою)’ (Мат. Гом.) < польск. planować ’меркаваць, будаваць планы’ (Кюнэ, Poln., 87).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)