недапла́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. недапла́та
Р. недапла́ты
Д. недапла́це
В. недапла́ту
Т. недапла́тай
недапла́таю
М. недапла́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

недапла́та ж. недопла́та

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недапла́та, ‑ы, ДМ ‑лаце, ж.

Няпоўная выплата. Недаплата за працу. // Недаданая частка плацяжу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недапла́та ж. камерц. Rückstand m -(e)s, -stände

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

недопла́та недапла́та, -ты ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Нядо́імка ’недаплата’ (Бяльк.). Да іма́ць ’браць’ па тыпу недаробка ’няскончаная справа’, параўн. з іншым дзеясловам недабо́р ’недаплата’ (ад браць, Нас.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)