недае́дак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. недае́дак недае́дкі
Р. недае́дка недае́дкаў
Д. недае́дку недае́дкам
В. недае́дак недае́дкі
Т. недае́дкам недае́дкамі
М. недае́дку недае́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

недае́дкі (ед. недае́дак, -дка м.) объе́дки; (недоеденный животными корм) объе́дья

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

объе́дки мн. аб’е́дкі, -дкаў; недае́дкі, -дкаў; ед. аб’е́дак, -дка м.; недае́дак, -дка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недае́дкі, ‑аў; адз. недаедак, ‑дка, м.

Рэшткі чаго‑н. няз’едзенага; недаедзеныя кавалкі. Гледзячы ўніз, пазнаў [Грушка] сляды дзікоў і недаедкі леташніх яблык, .. утаптаных у траву. Пестрак. У нашых кайстрах яшчэ недаедкі хлеба і нават мяса: яго мы знайшлі на хутары. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)