недава́жванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. недава́жванне
Р. недава́жвання
Д. недава́жванню
В. недава́жванне
Т. недава́жваннем
М. недава́жванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

недава́жванне ср. недове́с м., недове́шивание, прове́шивание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недава́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. недаважваць — недаважыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недове́шивание недава́жванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недове́с м. недава́жка, -кі ж.; (недовешивание) недава́жванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́нка

(іт. manco)

недаважванне тавару, недастача ў касавых сумах у выніку памылкі ў запісах або праліку касіра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прове́с​I м., торг. (недостаточность в весе) недава́га, -гі ж., мн. нет; (недовес) недава́жка, -кі ж., мн. нет; (недовешивание) недава́жванне, -ння ср., мн. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)