негацыя́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. негацыя́нтка негацыя́нткі
Р. негацыя́нткі негацыя́нтак
Д. негацыя́нтцы негацыя́нткам
В. негацыя́нтку негацыя́нтак
Т. негацыя́нткай
негацыя́нткаю		 негацыя́нткамі
М. негацыя́нтцы негацыя́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

негацыя́нтка ж., уст. негоциа́нтка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

негацыя́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м. (уст.).

Аптовы купец, камерсант, які вёў гандаль пераважна за межамі сваёй краіны.

|| ж. негацыя́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. негацыя́нцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

негоциа́нтка негацыя́нтка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)