нашлё́пка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нашлё́пка |
нашлё́пкі |
| Р. |
нашлё́пкі |
нашлё́пак |
| Д. |
нашлё́пцы |
нашлё́пкам |
| В. |
нашлё́пку |
нашлё́пкі |
| Т. |
нашлё́пкай
нашлё́пкаю |
нашлё́пкамі |
| М. |
нашлё́пцы |
нашлё́пках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нашлёпка ж., разг. (налепленное) нашлёпка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нашлёпка
1. (налепленное) разг. нашлёпка, -кі ж.; (напайка) напа́йка, -кі ж., уст. наліто́ўка, -кі ж.;
2. прост. (болячка) бо́лька, -кі ж.; баля́чка, -кі ж.; (шишка) шы́шка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нашлёпка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.
Разм. Тое, што прылеплена да чаго‑н. Пастукваючы пазногцем па важкіх сургучовых нашлёпках, [Берсан] накіраваўся ў свой кабінет. Мехаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)