нацу́дзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нацу́джуся нацу́дзімся
2-я ас. нацу́дзішся нацу́дзіцеся
3-я ас. нацу́дзіцца нацу́дзяцца
Прошлы час
м. нацу́дзіўся нацу́дзіліся
ж. нацу́дзілася
н. нацу́дзілася
Загадны лад
2-я ас. нацу́дзься нацу́дзьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час нацу́дзіўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Нацу́дзіцца ’напіцца многа’ (Нас.), нацу́дліцца ’нацадзіцца, наліцца, напіцца праз меру’ (Бяльк.). Да цу́дзіць ’піць, цадзіць (паволі)’ (Нас.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)