нацмо́кацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нацмо́каюся |
нацмо́каемся |
| 2-я ас. |
нацмо́каешся |
нацмо́каецеся |
| 3-я ас. |
нацмо́каецца |
нацмо́каюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
нацмо́каўся |
нацмо́каліся |
| ж. |
нацмо́калася |
| н. |
нацмо́калася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
нацмо́кайся |
нацмо́кайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
нацмо́каўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нацмо́кацца сов., разг.
1. (много почмокать) начмо́каться;
2. нацелова́ться, начмо́каться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нацмо́кацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Многа, уволю пацмокаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)