нахамі́ць гл. хаміць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нахамі́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нахамлю́ нахамі́м
2-я ас. нахамі́ш нахаміце́
3-я ас. нахамі́ць нахамя́ць
Прошлы час
м. нахамі́ў нахамі́лі
ж. нахамі́ла
н. нахамі́ла
Загадны лад
2-я ас. нахамі́ нахамі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час нахамі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нахамі́ць сов., прост. нахами́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хамі́ць, -млю́, -мі́ш, -мі́ць; -мі́м, -міце́, -мя́ць; незак. (разм.).

Паводзіць сябе груба і бесцырымонна.

Х. дарослым.

|| зак. нахамі́ць, -млю́, -мі́ш, -мі́ць; -мі́м, -міце́, -мя́ць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нахами́ть сов., прост. нахамі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)