насме́чваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. насме́чваю насме́чваем
2-я ас. насме́чваеш насме́чваеце
3-я ас. насме́чвае насме́чваюць
Прошлы час
м. насме́чваў насме́чвалі
ж. насме́чвала
н. насме́чвала
Загадны лад
2-я ас. насме́чвай насме́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час насме́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

насме́чваць несов. сори́ть, му́сорить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насме́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да насмеціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наса́ривать несов. насме́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

śmiecić

незак. смяціць, насмечваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сори́ть несов.

1. рабі́ць сме́цце, насме́чваць, накі́дваць сме́цця;

2. (безрассудно тратить) / сори́ть деньга́ми раскіда́ць гро́шы, раскіда́цца грашы́ма.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)