насле́дница

1. насле́дніца, -цы ж., спа́дчынніца, -цы ж.;

2. (преемница) насле́дніца, -цы ж.; спадкае́мніца, -цы ж.; насту́пніца, -цы ж.; перае́мніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наследница

Том: 19, старонка: 293.

img/19/19-293_1503_Наследница.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

насле́дніца ж. насле́дница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спа́дчынніца ж. насле́дница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насту́пніца ж., уст. прее́мница, насле́дница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спадкае́мніца ж., уст. насле́дница, прее́мница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)