Нарушо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Нарушо́ва
Р. Нарушо́ва
Д. Нарушо́ву
В. Нарушо́ва
Т. Нарушо́вам
М. Нарушо́ве

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Нарушова (в., Асвейскі р-н) 4/304

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)