напрыма́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрыма́ю |
напрыма́ем |
| 2-я ас. |
напрыма́еш |
напрыма́еце |
| 3-я ас. |
напрыма́е |
напрыма́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
напрыма́ў |
напрыма́лі |
| ж. |
напрыма́ла |
| н. |
напрыма́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
напрыма́й |
напрыма́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
напрыма́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
напрыма́ць сов. (во множестве) приня́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напрыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.
Прыняць вялікую колькасць каго‑, чаго‑н. Напрымаць гасцей. Напрымаць заказаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)