напра́нуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напра́нуты |
напра́нутая |
напра́нутае |
напра́нутыя |
| Р. |
напра́нутага |
напра́нутай напра́нутае |
напра́нутага |
напра́нутых |
| Д. |
напра́нутаму |
напра́нутай |
напра́нутаму |
напра́нутым |
| В. |
напра́нуты (неадуш.) напра́нутага (адуш.) |
напра́нутую |
напра́нутае |
напра́нутыя (неадуш.) напра́нутых (адуш.) |
| Т. |
напра́нутым |
напра́нутай напра́нутаю |
напра́нутым |
напра́нутымі |
| М. |
напра́нутым |
напра́нутай |
напра́нутым |
напра́нутых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
напра́нуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напра́нуты |
напра́нутая |
напра́нутае |
напра́нутыя |
| Р. |
напра́нутага |
напра́нутай напра́нутае |
напра́нутага |
напра́нутых |
| Д. |
напра́нутаму |
напра́нутай |
напра́нутаму |
напра́нутым |
| В. |
напра́нуты (неадуш.) напра́нутага (адуш.) |
напра́нутую |
напра́нутае |
напра́нутыя (неадуш.) напра́нутых (адуш.) |
| Т. |
напра́нутым |
напра́нутай напра́нутаю |
напра́нутым |
напра́нутымі |
| М. |
напра́нутым |
напра́нутай |
напра́нутым |
напра́нутых |
Кароткая форма: напра́нута.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
напра́нуты разг. наде́тый, напя́ленный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напя́ленный напну́ты; наця́гнуты; обл. напра́нуты; см. напя́лить;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)