наплю́хваць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. наплю́хваю наплю́хваем
2-я ас. наплю́хваеш наплю́хваеце
3-я ас. наплю́хвае наплю́хваюць
Прошлы час
м. наплю́хваў наплю́хвалі
ж. наплю́хвала
н. наплю́хвала
Загадны лад
2-я ас. наплю́хвай наплю́хвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час наплю́хваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наплю́хваць несов. наплёскивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наплю́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да наплюхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наплю́хаць, -аю, -аеш, -ае; зак., чаго і без дап.

Плюхаючы, разліць, наліць на што-н.

Н. вады на падлогу.

|| незак. наплю́хваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наплю́хвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да наплюхваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наплёскивать несов. наплю́хваць; (наливать) наліва́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)