напаўне́нне гл. напоўніцца, напоўніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

напаўне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. напаўне́нне
Р. напаўне́ння
Д. напаўне́нню
В. напаўне́нне
Т. напаўне́ннем
М. напаўне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

напаўне́нне ср. наполне́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напаўне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. напаўняць — напоўніць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўне́нне н. Füllung f -, -en; nfüllung f -, -en;

пульс до́брага напаўне́ння мед. normler Puls

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

напо́ўніцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ніцца; зак.

1. Стаць поўным, занятым; насыціцца, запоўніцца чым-н.

Вежа напоўнілася вадой.

Пакой напоўніўся пахамі.

2. перан. Стаць поўнасцю занятым якімі-н. думкамі, пачуццямі і пад.

Сэрца напоўнілася радасцю.

|| незак. напаўня́цца, -я́ецца.

|| наз. напаўне́нне, -я, н.

Пульс добрага напаўнення.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

напо́ўніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак.

1. што кім-чым. Зрабіць поўным, занятым; насыціць, запоўніць чым-н.

Н. мяшок мукой.

Птушыныя галасы напоўнілі лес.

Водар кветак напоўніў пакой.

2. каго-што. перан. Запоўніць, заняць цалкам (пра думкі, пачуцці і пад.).

Н. сэрца жалем.

|| незак. напаўня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. напаўне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ПЛЕТАБІЯСФЕ́РА (ад грэч. plēthora напаўненне + біясфера),

гл. «Плеўка жыцця».

т. 12, с. 424

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

filling [ˈfɪlɪŋ] n.

1. напаўне́нне; начы́нка, фарш

2. пло́мба (зубная)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

наполне́ние напаўне́нне, -ння ср.; запаўне́нне, -ння ср.; наліва́нне, -ння ср.; см. наполня́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)