напало́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напалю́ напо́лем
2-я ас. напо́леш напо́леце
3-я ас. напо́ле напо́люць
Прошлы час
м. напало́ў напало́лі
ж. напало́ла
н. напало́ла
Загадны лад
2-я ас. напалі́ напалі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час напало́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

напало́ць сов. наполо́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напало́ць, ‑палю, ‑полеш, ‑поле; зак., чаго.

Полючы, вырваць нейкую колькасць пустазелля, непатрэбных раслін. Напалоць кош пустазелля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наполо́ть сов. напало́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напо́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да напалоць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)