напа́лмавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напа́лмавы напа́лмавая напа́лмавае напа́лмавыя
Р. напа́лмавага напа́лмавай
напа́лмавае		 напа́лмавага напа́лмавых
Д. напа́лмаваму напа́лмавай напа́лмаваму напа́лмавым
В. напа́лмавы (неадуш.)
напа́лмавага (адуш.)		 напа́лмавую напа́лмавае напа́лмавыя (неадуш.)
напа́лмавых (адуш.)
Т. напа́лмавым напа́лмавай
напа́лмаваю		 напа́лмавым напа́лмавымі
М. напа́лмавым напа́лмавай напа́лмавым напа́лмавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

напа́лмавы напа́лмовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напа́лмавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да напалму, з напалмам. Напалмавая бомба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напа́лм, -у, м.

Спецыяльная гаручая сумесь для бомб, агнямётаў і інш.

Спаліць напалмам.

|| прым. напа́лмавы, -ая, -ае.

Напалмавая бомба.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

напа́лмовый напа́лмавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

napalmowy

напалмавы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)