напа́йванне гл. напаяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

напа́йванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. напа́йванне
Р. напа́йвання
Д. напа́йванню
В. напа́йванне
Т. напа́йваннем
М. напа́йванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

напа́йванне ср. напа́ивание; напа́йка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напа́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. напайваць — напаяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напая́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -я́ны; зак., што і чаго.

Паяннем прымацаваць або, прыпайваючы, падоўжыць што-н.

Н. канец восі.

|| незак. напа́йваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. напа́йванне, -я, н. і напа́йка, -і, ДМ -па́йцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

напа́ивание​II напа́йванне, -ння ср., уст. наліто́ўванне, -ння ср.; см. напа́ивать​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напа́йка ж. напа́йка, -кі ж., уст. наліто́ўка, -кі ж.; (действие) напа́йванне, -ння ср., уст. наліто́ўванне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)