нанасі́ць, -нашу́, -но́сіш, -но́сіць; -но́шаны; зак., што.

Прынесці ў нейкай колькасці за некалькі прыёмаў.

Н. дроў.

|| незак. нано́шваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нанасі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нанашу́ нано́сім
2-я ас. нано́сіш нано́сіце
3-я ас. нано́сіць нано́сяць
Прошлы час
м. нанасі́ў нанасі́лі
ж. нанасі́ла
н. нанасі́ла
Загадны лад
2-я ас. нанасі́ нанасі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час нанасі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нанасі́ць сов. наноси́ть;

н. вады́ ў бо́чку — наноси́ть воды́ в бо́чку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нанасі́ць, ‑нашу, ‑носіш, ‑носіць; зак., чаго.

Прынесці ў нейкай колькасці за некалькі прыёмаў. Нанасіць бочку вады. □ Чырвонаармейцы жыва нанасілі дроў, разлажылі касцёр. Колас. А дзед тым часам кончыў лыка драць, Галля ды буралому нанасіў. Танк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нанасі́ць (in größen Méngen) zusámmenbringen* vt, zusámmentragen* vt;

нанасі́ць бо́чку ва́ды ein Fass mit Wásser füllen; гл. тс. нанесці 1., 2., 3.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нано́шваць гл. нанасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нано́шаны нано́шенный; см. нанасі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нано́шваць несов. нана́шивать; см. нанасі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нано́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да нанасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нано́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад нанасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)