намяня́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. намяня́ны намяня́ная намяня́нае намяня́ныя
Р. намяня́нага намяня́най
намяня́нае		 намяня́нага намяня́ных
Д. намяня́наму намяня́най намяня́наму намяня́ным
В. намяня́ны (неадуш.)
намяня́нага (адуш.)		 намяня́ную намяня́нае намяня́ныя (неадуш.)
намяня́ных (адуш.)
Т. намяня́ным намяня́най
намяня́наю		 намяня́ным намяня́нымі
М. намяня́ным намяня́най намяня́ным намяня́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

намяня́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. намяня́ны намяня́ная намяня́нае намяня́ныя
Р. намяня́нага намяня́най
намяня́нае		 намяня́нага намяня́ных
Д. намяня́наму намяня́най намяня́наму намяня́ным
В. намяня́ны (неадуш.)
намяня́нага (адуш.)		 намяня́ную намяня́нае намяня́ныя (неадуш.)
намяня́ных (адуш.)
Т. намяня́ным намяня́най
намяня́наю		 намяня́ным намяня́нымі
М. намяня́ным намяня́най намяня́ным намяня́ных

Кароткая форма: намяня́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

намяня́ны несов., в разн. знач. наме́нянный; см. намяня́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

намяня́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад намяняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наме́нянный намяня́ны, навыме́ньваны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)