нама́слены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нама́слены нама́сленая нама́сленае нама́сленыя
Р. нама́сленага нама́сленай
нама́сленае		 нама́сленага нама́сленых
Д. нама́сленаму нама́сленай нама́сленаму нама́сленым
В. нама́слены (неадуш.)
нама́сленага (адуш.)		 нама́сленую нама́сленае нама́сленыя (неадуш.)
нама́сленых (адуш.)
Т. нама́сленым нама́сленай
нама́сленаю		 нама́сленым нама́сленымі
М. нама́сленым нама́сленай нама́сленым нама́сленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нама́слены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нама́слены нама́сленая нама́сленае нама́сленыя
Р. нама́сленага нама́сленай
нама́сленае		 нама́сленага нама́сленых
Д. нама́сленаму нама́сленай нама́сленаму нама́сленым
В. нама́слены (неадуш.)
нама́сленага (адуш.)		 нама́сленую нама́сленае нама́сленыя (неадуш.)
нама́сленых (адуш.)
Т. нама́сленым нама́сленай
нама́сленаю		 нама́сленым нама́сленымі
М. нама́сленым нама́сленай нама́сленым нама́сленых

Кароткая форма: нама́слена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нама́слены разг. нама́сленный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нама́слены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад намасліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нама́сленный нама́слены; нама́заны ма́слам; нама́заны але́ем; палі́ты ма́слам; палі́ты але́ем; см. нама́слить.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Але́й ’масла з льнянога або канаплянага семя, сланечніку’, алейнік ’той, хто алей рабіў, хто прадаваў алей’ (Янк. I), алейніца ’тс’ (Нас.), алейнік ’той, хто рабіў алей з канаплянага семя’ (Нас.), алейніца ’гліняны посуд, у якім трымаюць поснае масла’ (Інстр. I, Нас.), алейня ’завод, які выпрацоўвае алей’ (Янк. I, БРС, Нас., Касп.), алеены ’намаслены’ (Нас.), укр. олій, рус. олей, ст.-рус. олѣй, ст.-слав. олѣи, серб.-харв. о̀лāј, славен. ólej, чэш. olej, славац. olej, польск. olej, в.-луж. wolij, н.-луж. wolej. Запазычанне з лац. oleum. Форма олѣи ўзнікла пад уплывам lějǫ, liti ’ліць’. Гл. Фасмер, 3, 134. Версію аб грэчаскім паходжанні абараняў Маргуліс, AfslPh, 41, 171; AfslPh, 42, 123, які не бачыў іншага шляху тлумачэння ě ў ‑ějь. Згодна з яго версіяй, грэч. το ἔλαιον праз сандхі перайшло ў *ολαιον, якое дало олѣи і інш. Супраць гэтай версіі Фасмер, ZfslPh, 4, 411, які спасылаецца на тое, што форма *ολαιον нідзе не зафіксавана. Апрача гэтага, слова добра вядома заходнеславянскім мовам, што супярэчыць яго грэчаскаму паходжанню (гл. Фасмер, ZfslPh, 5, 3/4, 410).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)